Morgen loop ik ‘Dwars door Mechelen!’ #runningGirl

We zeggen het allemaal wel eens: ” ik ga toch echt sporten en iets aan mijn gezondheid doen”. We doen dat dan ook hé. We kopen die schattige sportoutfit, gaan eens lopen in het park en trekken er eens uit op de fiets. Fotoke pakken voor instagram #lifegoals! en… daar blijft het dan bij. Zo gaat het toch bij mij… elke keer! Hoe doe je dat toch, dat starten met lopen?

Shit Just Got Real

Ik heb de remedie gevonden. Hoe kan ik ervoor zorgen dat ik nu echt iets aan sport ga doen? Ik ga jou hulp inschakelen, zonder dat je het zelf weet 😉 Hoe doe ik dat in drie simpele stappen.

  • Stap 1: Ik zeg tegen mezelf “ik ga vanaf nu lopen”.
  • Stap 2: Ik schrijf mezelf in voor een loopwedstrijd.
  • Stap 3: Ik verkondig dit luid aan de wereld en zet het op sociale media

Klinkt niet zo indrukwekkend, niet? Maar de psychologie erachter is doeltreffend. Door zo luid van de toren te roepen is de vrees voor totale afgang groot, dus … ik loop! Ik post foto’s over lopen! Ik praat over lopen en ik blijf lopen. Want voor jou wil ik niet afgaan. Echt niet!

    

Uitstelgedrag

Maar de verleiding van die zetel is groot. Het lopen zelf is heerlijk, maar het starten is soms zoo zwaar. Na een drukke dag wil je toch alleen maar dat enorme bord pasta eten. Niets verleidelijk aan omkleden, lopen en zweten met een lege maag. Volgens Jelle Annaars is dit ons reptielenbrein. Het reptielen brein is het oudste stukje van ons brein dat onze status quo regelt. Dit stukje brein zorgt ervoor dat ons gedrag gericht is om binnen onze comfortzone te blijven.

Ons reptielenbrein zorgt ervoor dat we een duizendtal ‘goede’ excuses hebben om niet te gaan lopen. Het zorgt er ook voor dat we niet zo gemakkelijk op vreemden afstappen of ons in onbekende waters storten.

Ik ben nogal een fan van Jelle en toevallig kwam zijn uitleg op het juiste moment. Eenmaal je doorhebt hoe je brein werkt kan je al die excuses die je zelf maakt gemakkelijk omzeilen. Klinkt dit enorm raar in jullie oren, probeer het maar.

De voordelen van het lopen

Ik moet wel bekennen dat ik ondertussen graag loop. Het is een leuke sport, die je in de mooiste omgeving kan doen.

   

Lopen kalmeert mij ook, want in mijn hectische leventje staat mijn hoofd altijd aan. Duizend tabbladen staan open en de ideetjes lijken soms niet te stoppen. Lopen is simpel, het is de ene voet na de andere zetten en vooral niet vergeten te ademen. Vragen, conflicten of  problemen kan ik rustig de revue laten passeren als ik loop en oplossen.

Ook moeilijk momenten, twijfels of gebrek aan zelfvertrouwen kan ik weglopen. De fysieke inspanning en de nodige endorfines geven mij die mentale boost die ik soms nodig heb.

Ik kan het iedereen aanraden!

Bonuspuntje:

Voor elke fluiter, toeterende auto of opmerking die ik krijg als ik loop beloof ik mezelf een halve euro. Ondertussen kan ik hier mezelf al een lekkere pizza en mooi fles cava mee cadeau doen. 😀

Dwars door Mechelen

Voor de zoveelste keer roep ik het van de toren! Morgen loop ik Dwars door Mechelen!!!  Mijn doel is de wedstrijd uit te lopen en dan ben ik super trots op mezelf. Podiumplaatsen of glorie laat ik over aan de anderen. Na twee jaar stilzitten en een slapende kwetsure ga ik supertrots zijn op mezelf als ik de 5 km haal.

Spannend wel,  want mijn start to run pogingen leiden me tot nu toe tot 3,5 km. Dus die extra 1,5 moet ik van ergens anders halen ;-).

Yes, we can!

Tot morgen. X

En hoe is het afgelopen?  Wel….

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *